We współczesnych naukach o bezpieczeństwie przyjęte jest wielowymiarowe traktowanie tego pojęcia. Bezpieczeństwo jest analizowane w trzech zasadniczych wymiarach.
Po pierwsze, wymiar podmiotowy obejmuje różne grupy aktorów — od jednostki, przez społeczności lokalne i organizacje, aż po narody i państwa. W tej perspektywie bezpieczeństwo oznacza zapewnienie warunków przetrwania i funkcjonowania dla określonych, świadomie działających podmiotów.
Po drugie, wymiar przedmiotowy odnosi się do obszarów, których dotyczy działanie na rzecz bezpieczeństwa — takich jak polityka, gospodarka, technologia czy środowisko. W tym ujęciu badany jest stan oraz stabilność chronionych wartości i zasobów oraz ich odporność na różnego rodzaju zagrożenia.
Po trzecie, wymiar procesualny ujmuje bezpieczeństwo jako dynamiczny proces: nie tylko jako osiągnięcie określonego stanu, lecz jako ciąg działań zapobiegawczych, naprawczych i adaptacyjnych. W tym ujęciu kluczowe jest zrozumienie, że bezpieczeństwo ewoluuje w czasie pod wpływem zmieniającego się otoczenia społecznego, technicznego i politycznego.
Zapraszamy do lektury najnowszego Komentarza IPE autorstwa: dr Anny Bałamut i dr Michała Przygody